The World After #7 – Ruchama Noorda

april 2020

In The World After nodigen we kunstenaars uit om te reageren op vragen over het Antropoceen na de coronacrisis. Dit project is geïnspireerd op de tentoonstelling Poems for Earthlings van Adrián Villar Rojas. Meer informatie over het project en de andere kunstenaarsbijdragen zijn te vinden op de overzichtspaginaThe World After is een initiatief van de Oude Kerk in samenwerking met mister Motley.

The World After #7
Ruchama Noorda, The World After, 2020

Ruchama Noorda groeide op in een antroposofisch, maar ook gereformeerd milieu. In haar werk spelen spiritualiteit, geestverruiming en terugkeren naar de natuur een grote rol. Zwe heeft veel onderzoek gedaan naar de reformbeweging, die aan het eind van de 19de eeuw in Duitsland ontstond en uit was op totale hervorming van de maatschappij. De beweging wordt gezien als een reactie op industrialisatie, verstedelijking en materialisme.

Het werk van Noorda functioneert als seance, om de idealen van de reformbeweging naar boven te halen. De interesse in alternatieve denksystemen, verlichting en geloof is altijd in het leven van Noorda aanwezig geweest en groeide mee met haar persoonlijke ontwikkeling. Ze kan zich echter zelf niet aan één geloof of denksysteem overgeven. ‘Als ik mezelf iets zou moeten noemen dan is het een anarchomistiekeling, een vorm waarbij je op een anarchistische manier met verschillende spirituele stromingen om mag gaan.’

Voor The World After reageerde ze op de volgende vraag: Is het mogelijk te leven zonder controle op de aarde uit te willen oefenen? Het resultaat is een video waarin ze, vanaf de bank, laptop op schoot, een bewustzijnsverruimende reis maakt. Bij de video schreef ze de volgende tekst:

“Op een dag ontmoette ik een kakkerlak tijdens een geestverruimende reis onder invloed van 24 verse blaadjes van de Salvia Divinorum. Sindsdien kan ik mij verplaatsen in dit kerfdier. De kracht van de kakkerlak schuilt in haar aanpassingsvermogen en overlevingsdrang. Ik overwon afkeer en vond de ingang naar een grot met een beeldscherm als kampvuur. In dit geestelijk interieur verbleef ik een aantal maanden en deed aan zelf-healing. Vanaf de bank reisde ik door andere dimensies en ontdekte innerlijke digitale landschappen, waar ik mijn geestelijke worm ontmoette. Ik ondervond dat als ik de grot als een jurk aantrek, ik deze worm kan channelen en in mij een bewustzijn stroomt dat zelfvoorzienend en zelfbevredigend is.”​


Delen