The World After #5 – Smári Róbertsson

10 april 2020

In The World After nodigen we kunstenaars uit om te reageren op vragen over het Antropoceen na de coronacrisis. Dit project is geïnspireerd op de tentoonstelling Poems for Earthlings van Adrián Villar Rojas. Meer informatie over het project en de andere kunstenaarsbijdragen zijn te vinden op de overzichtspaginaThe World After is een initiatief van de Oude Kerk in samenwerking met mister Motley.

The World After #5
Smári Róbertsson: Absolute Time and Relative Time, 2020

In 2019 realiseerde kunstenaar Smári Róbertsson een nieuw kunstwerk in de Oude Kerk. Voor zijn intervertie This Clock Before it Existed liet hij de klok van het orgel in versneld tempo teruglopen. Iedere minuut draaide de klok een etmaal terug in de tijd, tot voorbij het moment waarop de klok werd gemaakt: het jaar 1724. De bijbehorende publicatie is te vinden op smarirunarrobertsson.com. Voor The World After reflecteerde Róbertsson op de vraag hoe we onze positie als mens ten opzichte van de natuur kunnen heroverwegen. Zijn bijdrage bestaat uit een korte film en de onderstaande tekst.

Hey, there is absolutely no taxonomical distinction between grasshoppers and locust.
There is absolutely no taxonomical distinction between locust and grasshoppers.
Only under specific environmental conditions a change is triggered in the brain chemistry of the solitary grasshopper.
Flooding their brains with serotonin, morphing their bodies and mutating their behaviour — causing them to swarm.

Meanwhile….

They have been busy
Sacrificing our future to preserve their present or 
Sacrificing our present for a past that never was or 
Squandering our present for a future that will never be or 
Trivialising their past to protect the present they control

They’re burning up the past to get to the present
They’re burning up the world to safe their own 
They’re rolling on the floor laughing
They’re laughing all the way to the bank

Now, this IRL isolation is disturbingly familiar
Now, more than ever, the Egregore is fed amidst,
Now, more than ever, the Egregore renders our words meaningless
And now, more than ever temples all around the world chant amidst, amidst, amidst, the status quo thrives despite global pandemic. 

The chanting stops for a moment, looking up we see that we’ve become bands of wingless nymphs. Solitary individuals look up from their own struggle and see the struggle all around them. The plague we form can be one of transformation. Once our individual uncertainty, hopelessness and isolation turns to solidarity: Swarm

Use words that you know you can trust 
Speak chaotically and poetically
When they try to resell you their narrative of your experience 
Reject it
Remember the cracks in the system you witnessed as it faltered
Remember the tastes, the smells, the feelings 
Soon narratives will be leveraged against us for profit and power:
Swarm


Delen