The World After #4 – Sarah van Sonsbeeck

7 april 2020

In The World After nodigen we kunstenaars uit om te reageren op vragen over het Antropoceen na de coronacrisis. Dit project is geïnspireerd op de tentoonstelling Poems for Earthlings van Adrián Villar Rojas. Meer informatie over het project en de andere kunstenaarsbijdragen zijn te vinden op de overzichtspaginaThe World After is een initiatief van de Oude Kerk in samenwerking met mister Motley.

The World After #4
Sarah van Sonsbeeck: The Boat we’re in, 2020

Kunstenaar Sarah van Sonsbeeck reageert voor The World After op de vraag: ‘Waartegen moeten we onszelf beschermen?’

Het resultaat is een korte film met beelden van We may have all come on different ships, but we’re on the same boat now, haar solotentoonstelling die in 2017 plaatsvond in de Oude Kerk. Hiervoor verbond ze het verleden van de Oude Kerk als havenkerk aan het actuele migratievraagstuk.

Sarah van Sonsbeeck in gesprek met Lieneke Hulshof, Mister Motley:

‘’De vraag: ‘Waartegen moeten wij ons beschermen?’ vind ik lastig. Aan de ene kant misschien omdat er de veronderstelling in zit dát je je zou moeten beschermen. Maar ook vind ik het idee van ‘bescherming’ niet onproblematisch. Als je je ergens tegen beschermt sluit je ook iets buiten. Terwijl kunst voor mij juist open moet zijn.

Deze vraag is voor mij uitgekozen omdat het beschermen een belangrijk thema is in mijn werk. Dat is zeker waar. Ik ben kunstenaar geworden door mijn vreselijke luide bovenburen, schreef hen een brief om dat deel van mijn huur te betalen dat ze innamen in mijn huis met hun geluid en maakte maateenheden voor stilte. Ik maakte ook een Anti Drone tent waarin je onzichtbaar bent voor de controlerende blik van drones. Daarnaast ben ik ook gefascineerd door de persoonlijke ruimte: Iedereen heeft normaal een soort denkbeeldige cirkel om zich heen waarbinnen hij of zij niet zomaar andere mensen toelaat. Ik denk dan aan een cirkel van misschien 50 centimeter? In een disco of lift is het weer kleiner. Eigenlijk is wat we nu meemaken door corona, het noodgedwongen uitdijen van die private ruimte tot ongeveer 1,5 meter. De reacties als iemand die ruimte binnendringt zijn grotendeels hetzelfde, alleen is het gek voor ons dat die cirkel ineens zo groot is geworden.”

“Bij mijn show in de Oude Kerk in 2017 ‘We may have all come from different ships but we’re in the same boat now‘ (een quote toegeschreven aan Martin Luther King), was de vraag van het ‘beschermen’ ook heel belangrijk. Vluchtelingen waren in het nieuws, gehuld in gouden redding dekens die in schril contrast stonden met hun vaak vreselijke omstandigheden. De Oude Kerk is ook met het redden verbonden door de historie als ‘koloniale’ havenkerk. De vloer bestaat uit grafstenen van zeevaarders uit die tijd die vaak hun geld hadden verdiend door volkeren te ‘redden’ met religie en grondstoffen mee terug te nemen. Dat redden en beschermen van de ander heeft vaak de voorwaarde dat de ander zich aan jou aanpast. Varianten op de quote van Martin Luther King hoor je veel deze dagen in relatie tot Corona. Zelfs de paus kwam ermee in zijn toespraak voor een leeg plein. Ik geloof niet dat Corona ‘the great equalizer is’. Helaas maakt het heel veel uit waar je woont, welke gezondheidszorg je tot je beschikking hebt en of je arm bent of rijk. Maar ik denk wel dat de oplossing begint bij het zien dat we allemaal onderdeel zijn van het systeem en dat we onze rol daarin erkennen.”

“Sommige mensen vonden het een mooie show, sommige vonden het vreselijk door het goud of door de thematiek. Bij de opening zei Rudi Fuchs (voormalig Stedelijk museum directeur, red.) dat polemiek de essentie is van de kunst. Dat vond ik heel mooi. Ik ben het eens met Fuchs. Kunst ontstaat door alle mensen die het zien. Juist daarom vind ik het extra pijnlijk dat er nu zoveel ‘ghost-exhibitions’ zijn, tentoonstellingen die helemaal af zijn, maar waar geen bezoeker in mag. Een werk wordt misschien wel pas gemaakt als het wordt gezien.’’

Sarah van Sonsbeeck wordt gerepresenteerd door Annet Gelink Gallery.


Delen