missie oude kerk



De Oude Kerk, in 1306 gesticht als Rooms-Katholieke kerk en in 2013 herbestemd als een instituut voor transhistorische kunst, streeft ernaar om het meest toonaangevende museum voor transhistorische kunst ter wereld te zijn. Dit streven van de Oude Kerk uit zich door het aanleggen, conserveren en documenteren van een permanente collectie die de groei en ontwikkeling van de Nederlandse geschiedenis en cultuur reflecteert; door het aanbieden van tentoonstellingen, publieke en educatieve programma’s van ongeëvenaard belang; door het in stand houden van een bibliotheek en archief die erkend worden als nationaal onderzoekscentrum; en door het ondersteunen van publicaties en lezingen over de transhistorische museumpraktijk.

De Oude Kerk wijdt haar energie en middelen aan het tonen van hedendaagse kunst in een historische context, met de focus op transhistorische conservatie.* De Oude Kerk maakt zich sterk voor het bevorderen, realiseren en conserveren van de visie van kunstenaars. Het instituut vervult haar missie door het verlenen van opdrachten voor kunstprojecten, het organiseren van tentoonstellingen, het realiseren van locatiegebonden installaties en het fungeren als depot voor een verzameling immateriële werken van een specifieke groep kunstenaars.

Centraal in de missie van de Oude Kerk staat het aanmoedigen van een steeds dieper begrip voor – en genieten van – historische architectuur en hedendaagse kunst voor het diverse lokale, nationale en internationale publiek dat het bedient.

Om haar doelen te bereiken erkent de Oude Kerk dat:
Erfgoed en hedendaagse kunst geworteld zijn in een artistieke traditie die ontstond tijdens de verkenning van idealen en interesses in de late 15e eeuw en die tot vandaag de dag voortduurt.
Erfgoed en hedendaagse kunst nationale grenzen overstijgen en alle vormen van expressie behelzen, inclusief sculptuur, architectuur, tijdgebonden kunst en muziek, evenals nog te ontdekken of te begrijpen nieuwe vormen die de artistiek thema’s van het tijdperk reflecteren en verkennen.
Deze vormen van expressie series zijn van argumenten en tegenargumenten met een open einde, die verkend kunnen worden door middel van tentoonstellingen en installaties en die weerspiegeld worden in de immateriële collectie van de Oude Kerk.
Het essentieel is om het belang van erfgoed, hedendaagse kunst en kunstenaars te bevestigen, wanneer de Oude Kerk de idealen waarop ze gegrondvest is wil eren en wezenlijk betrokken wil blijven bij de geschiedenis zowel als de huidige tijd.
De Oude Kerk, om een voorloper te blijven in haar vakgebied, uitzonderlijk professionele medewerkers moet hebben en zich regelmatig moet revalueren in reactie op nieuwe ideeën en initiatieven, met inzicht, verbeelding en intelligentie.

Kortom, de Oude Kerk streeft een dialoog na tussen het traditionele en het experimentele, het verleden en het heden, in een historisch belangrijke omgeving die reageert op de thema’s van het transhistorische maar tegelijkertijd toegankelijk blijft voor een divers publiek.

_MG_7450
taturo atzu, the garden which is the nearest to god, 2015. afbeelding: wim hanenberg

*Transhistorisch betekent het overstijgen van historische grenzen. In onze museumpraktijk leggen we verbindingen tussen geschiedenis (onze collectie dateert van 1306 tot 1889) en hedendaagse kunst. Overstijgen van kunstzinnige en historische grenzen kan in potentie resulteren in frisse inzichten over de werking van onze vastgeroeste historische aannames en tegelijkertijd ruimte scheppen om interpretaties over erfgoed en individuele objecten te herwaarderen in relatie tot hun context en verhaallijn.