oude kerk verwerpt ‘verdrag van nashville’  

Laurence Ostyn Nieuws


De Oude Kerk is het icoon van de beeldenstorm. Zij is getuige van een lange geschiedenis van uitsluiting. In de zestiende eeuw werden de Rooms Katholieken hier hardhandig verdreven. De sporen van de beeldenstorm zijn nog steeds zichtbaar.
Angst voor de vreemde ander tekent zich niet alleen af in de zestiende eeuw, maar ook in de zichtbare koloniale geschiedenis vinden we de tragische sporen van buitensluiting. Het geweld dat het veroorzaakte en de schade die het mensen toebracht zijn in veel opzichten nog steeds voelbaar op een plek als deze.

Er zijn hier echter evengoed mensen opgevangen, vreemdelingen onderdak geboden,  vluchtelingen beschermd en huwelijken tussen mannen en vrouwen, mannen en mannen en vrouwen en vrouwen bezegeld.

Het is de contradictie tussen deze schijnbare uitersten die de Oude kerk als pars pro tot voor onze maatschappij kenmerken. Conflicten, verandering en tegenstellingen zijn van alle tijden. In de Oude Kerk bestaan tegenstellingen naast en met elkaar. Uitsluiting is de weg die hier nooit meer wordt begaan. Er is geleerd van een pijnlijk verleden. Het ‘verdrag van Nashville’ wordt vanuit zowel de Oudekerkgemeente als vanuit de Oude Kerk fel verworpen, omdat het aanzet tot buitensluiting en discriminatie. Het is een stap terug in de geschiedenis en niet van deze tijd!

Is getekend,

Jessa van der Vaart (predikant Oudekerkgemeente),
Jacqueline Grandjean (directeur-bestuurder Oude Kerk)

 


Delen